Voor Stadsblad de Echo schrijft Hans al meer dan 10 jaar met veel plezier een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus wordt een column altijd grondig herlezen voor het naar de redactie gaat. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in een boek kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. In 2011 heeft Hans alweer de vijfhonderdste column afgeleverd, maar hij hoopt zeker de duizend te halen.

Amsterdam omsingeld 737
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 8 februari 2017

Hoe zat het ook weer met die aankomende derde Gouden Eeuw? Laten we niet vergeten, dat we aan de eerste periode van voorspoed de grachtengordel hebben te danken en de tweede opleving in de 19de eeuw bracht onder meer het Vondelpark, Artis, Concertgebouw en het Rijksmuseum.
Volgens kenners was de jarenlange stadsreparatie een opmars naar een derde gouden tijd. De heropening van het Rijksmuseum in 2013 geldt dan als startsein van de komende bloeiperiode. Nu snel verder met het uitrollen van de Rode Loper en de spiksplinternieuwe Noord/Zuidlijn eronder. Niet zeggen dat de stad dan wel klaar is, want dat betekent stilstand. Misschien een autovrije binnenstad, een heuse boulevard langs het IJ of een groot opgezet attractiepark op het voormalig Marineterrein? Er komen vast nog meer grootse plannen.
Logischerwijs groeit de populatie van een stad met ambitie. Er wordt zelfs gesuggereerd dat het inwonertal in de komende vijftig jaar wel eens zou kunnen verdubbelen. Bouwen dus, want de huidige, oververhitte woningmarkt baart al genoeg zorgen en iedereen wil toch een beetje prettig wonen? Grote verbazing wekt het feit dat de vraag naar dure woningen in en rond de binnenstad sterk is gegroeid. Blijkbaar biedt de stad voor mensen met hoge inkomens meer dan een villaatje in ’t Gooi of Bloemendaal.
De ontwikkeling van het voormalige kantoor van uitgeverij de Weekbladpers aan Raamgracht 4-8 past goed in deze trend. Vooral het 17de-eeuwse tweelingpand Raamgracht 6 en 8 heeft verschillende bestemmingen gehad voor de uitgeverij de panden betrok. Van woonhuis annex ververij tot schuilkerk, daarna vertimmerd tot twee woonhuizen om vervolgens te worden verkocht aan de Vrouwelijke Studenten Vereniging. Raamgracht 4 was begin 19de eeuw door architect Johan Wilhelm Hanrath (1867-1932) gebouwd in opdracht van het genootschap Liefdadigheid Naar Vermogen. De Weekbladpers kocht dit rijksmonument in 1973 en niet veel later nummer 6 en 8. De panden werden doorgebroken en vormden jarenlang de thuisbasis van de redacties van Vrij Nederland, Opzij en Voetbal International. Na hun vertrek zou een internationale sociëteit voor creatievelingen in het complex worden gevestigd. De buurt protesteerde en pleitte voor een woonfunctie. De gemeenteraad zette uiteindelijk een streep door het plan. Vanzelfsprekend weet een projectontwikkelaar wel raad met zo’n complex. In Raamgracht 4 worden op dit moment zes forse appartementen gerealiseerd van gemiddeld drie miljoen per stuk. Allemaal al verkocht. Een teken van de nieuwe tijd wellicht?