Voor Stadsblad de Echo schrijft Hans al meer dan 10 jaar met veel plezier een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus wordt een column altijd grondig herlezen voor het naar de redactie gaat. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in een boek kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. In 2011 heeft Hans alweer de vijfhonderdste column afgeleverd, maar hij hoopt zeker de duizend te halen.

Amsterdam omsingeld 733
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 4 januari 2017

Deze column wordt geschreven op de laatste dag van het jaar. Het is mistig en dat geeft de stad een mistroostige, maar sfeervolle aanblik. Rond middernacht barst het jaarlijkse vuurwerkgeweld los en net als met zwarte Piet laait ook hierover de discussie tijdens de decembermaand steeds weer op. Deze ietwat vreugdeloze traditie, waarbij binnen twee uur voor meer 60 miljoen euro vuurwerk de lucht ingaat, stevent gelukkig af op een algeheel verbod. Er zijn hele hordes, die vinden dat het afsteken van commercieel vuurwerk op oudjaarsdag hoort tot ons immaterieel erfgoed. Dat zijn tradities, die we levend houden en bijdragen aan een gevoel van saamhorigheid. Maar dat laatste gaat toch niet op als ieder voor zich staat te knallen? Desondanks wenst de chroniqueur van deze boeiende waterstad alle trouwe lezers en lezeressen – een bedreigde soort – een inspirerend, creatief, warm en liefdevol jaar met vrede en harmonie, al was het alleen maar in het eigen, veilige, warme (grachten)huis! Daarnaast durft de chroniqueur van deze werelderfgoedstad met het mes op de keel te beweren dat niet de collectie van 8.863 antieke gebouwen, de bomen langs de grachten, de pittoreske bruggen en zelfs de sfeervolle keurtuinen het belangrijkste onderdeel zijn van dit werelderfgoed. Het belangrijkste onderdeel van oud-Amsterdam is én blijft het grachtengebeuren in technicolor kleuren. Water is het meest wezenlijke onderdeel van de stad. De stad kent meer water dan de meest indrukwekkende stad op deze aardkloot, te weten het wonderschone Venetië in het meestal zonovergoten – behalve in de winter - Italië. Onze mooie grachten moeten niet worden gezien en misbruikt als bouwlocatie voor wat dan ook. Ze zijn niet aangelegd voor het huisvesten van drijvende woondozen, noch voor het creëren van tijdelijke fietsenstallingen op dekschuiten. Voor het stadsbestuur blijkt het altijd lastig om dit soort tijdelijke beslissingen weer terug te draaien. Daarom is het des te verheugender dat het grote, maar min of meer illegale parkeerterrein voor hoofdzakelijk touringcarbussen tegenover Hotel Amrath – het voormalige Scheepvaarthuis - helemaal is verdwenen. Het water in het Oosterdok is daarmee een stuk groter geworden. Zodra zich een kans aandient moet water in de oude stad dat verloren is gegaan, worden teruggepakt! Er zijn best nog een paar gedempte grachten, die weer omgetoverd zouden kunnen worden tot grachten. De chroniqueur kan niet wachten - om zijn eigen pijn te verzachten en gedempte grachten niet eeuwig te verkrachten – en ze weer om te toveren tot grachten.