Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 729
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 7 december 2016  

Dat de stad voller en drukker wordt is zo langzamerhand een open deur. Als gevolg daarvan tonen gemeentelijke rapporten aan dat het hier een stuk viezer is geworden. Zwerfvuil, uitpuilende prullenbakken en propvolle afvalcontainers. Amsterdammers klagen erover, het gemeentebestuur loopt achter de feiten aan en de reinigingsdienst kan het niet bijbenen. De sjieke strafrechtadvocaat - en bewoner van de Gouden Bocht in de Herengracht - Oscar Hammerstein nam een kordaat besluit. Buurtgenoten die hun vuilniszakken buiten door de gemeente vastgestelde tijden op straat zetten, krijgen van hem een brief op hoge poten. Om Amsterdam leefbaar te houden moet het volgens Hammerstein afgelopen zijn met al die ‘rotzooi en vuiligheid’ in de stad. De toenemende onverschilligheid is hem een doorn in het oog. Eigenlijk vinden Amsterdammers dat onderhoud van de openbare ruimte een taak is van de overheid. Dat weten ze op het stadhuis ook wel, tenslotte betalen we er belasting voor. Toen het rumoer over de toenemende vervuiling van de stad toenam, kwam wethouder Choho (Openbare Ruimte) onverwacht naar buiten met plannen om ruim 11 miljoen extra te investeren in meer veegteams, afvalbakken en moderne techniek om plekken met veel troep snel te kunnen traceren. Nogal pijnlijk dat juist op het schoonhouden van de stad aanvankelijk werd bezuinigd; nu de negatieve effecten zichtbaar worden, wordt snel een nieuw initiatief gelanceerd. Helpen Amsterdammers daarbij een handje? Tot halverwege de 19de eeuw werd afval nog in de gracht gekieperd en anders werd het wel op straat gedeponeerd. Die tijd is gelukkig voorbij, net als het verzet tegen het opruimen van hondenpoep. We maken vorderingen, maar wat meer betrokkenheid kan helemaal geen kwaad. De bereidheid om  zorgvuldig met de openbare ruimte om te gaan is nu eenmaal niet de sterkste eigenschap van Amsterdammers.
Het is niet ondenkbaar dat we in de toekomst bij het opruimen van ons afval worden geassisteerd door zelfsturende veegwagentjes en robots. Zet ze flink aan het werk en er is nooit meer geklaag over te veel rotzooi of te weinig veegteams. Maar zover is het nog lang niet. Dus rijdt maandagmiddag om vier uur een drietal schoonmaakwagentjes driftig rond op de Noordermarkt. Flinke stralen water spuiten het plein schoon en afval van de markt wordt efficiënt weggewerkt. De volgende dag ligt er rond de afvalcontainers toch weer een hoop troep. Laat Oscar Hammerstein het maar niet zien.  

Bijschrift bij de foto:
Elandsgracht