Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 727
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 23 november 2016

Bij de bushalte in de Spaarndammerstaat staat voor de winkel op nummer 43 een bord met de mededeling ‘Busje komt zo! Coffee to go’ in grote krijtletters. Het is zo’n met de hand getekende letter die de laatste tijd vooral in de hippe horeca erg populair is.
Het wordt wel eens vergeten, maar er wordtl wat afgecommuniceerd in de stad. Bijna alles op straat is voorzien van cijfers of letters. Het is een bijna onuitputtelijke jungle van lettertypes, tekens en stijlen. Gebouwen, winkelpuien, straatnaambordjes, trams, verkeersborden, straatmeubilair, posters, noem maar op. Voor de meesten van ons is het zo alledaags geworden dat het niet meer opvalt. We staan er vaak pas bij stil als iemand ons erop wijst. Onlangs was in het programma Kunstuur een documentaire te zien over het gebruik van letters in een aantal grote, internationale steden. Amsterdam mocht ook meedoen. Een jonge grafisch ontwerper sjeesde op z’n fiets door de stad om de kijkers te wijzen op wat volgens hem typisch Amsterdams is. Niet het huis-, tuin- en keukenlettergebruik, maar liefst monumentale letters, die iets toevoegen aan een gebouw of object. In de oude stad zijn veel gotische letters en cijfers te zien op gevels, poortjes en torens. Jammer genoeg werd daar in het verslag volstrekt aan voorbijgegaan.
De enthousiasteling fietste linea recta naar een brug. Namen van bruggen zijn sinds de jaren twintig allemaal in dezelfde gietijzeren letters gegoten. Ze hebben een mooie, stevige vorm, zijn heel karakteristiek en verwant aan de Amsterdamse School. Natuurlijk kon de typisch Amsterdamse bouwstijl in een reportage over het betere lettergebruik niet ontbreken. Hup, daar was de lettergek al op weg naar een paar mooie voorbeelden. Daarbij viel meteen op dat er nooit sprake is geweest van één ‘Amsterdamse School’ lettertype. Letters en cijfers werden vaak ter plekke getekend of er werd leentjebuur gespeeld bij Jugendstil of Art Deco.
Onze lettergek liet helaas een ander, typisch stukje Amsterdams erfgoed geheel buiten beschouwing, namelijk de krulletter. De zwierige letters die uit de losse hand op ramen en deuren van cafés en restaurants werden geschilderd, zijn praktisch verleden tijd. Moderne technieken deden de letterschilder jammer genoeg de das om. Krijtletters op een schoolbord zijn de laatste trend. Blijvertjes of niet, het is een leuke aandachttrekker en lekker speels. Altijd wel wat te beleven in die stadsjungle van letters en cijfers.

Bijschrift bij de foto: Gietijzeren letters sieren de bruggen al sinds de jaren twintig.