Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 723
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 26 oktober 2016  

Er schijnt een mild zonnetje in de Laurierstraat dat de huizen meteen wat meer kleur geeft. Niet zo verwonderlijk, maar de lange, smalle straat tussen Prinsengracht en Lijnbaansgracht wordt door de chroniquer van oud-Amsterdam nog regelmatig geassocieerd met de aanslag op beeldend kunstenaar Rob Scholte in november 1994. Scholte had zijn atelier in de straat in een tijd dat steeds meer goed opgeleide dertigers en veertigers in de Jordaan kwamen wonen. Binnen enkele decennia was de vervallen binnenstadsbuurt veranderd in één van de meest gewilde woonplekjes van Amsterdam. Bouwers en projectontwikkelaars waren op grote schaal actief. Al vond er geen massale verdringing plaats van oorspronkelijke Jordanezen, de koopprijzen van appartementen stegen behoorlijk. Gentrification heet dat met een mooi woord. Met de bouw van sociale huurwoningen kon de gemeente nog voorkomen dat de hele buurt ‘veryupte’. Wie tegenwoordig door de Laurierstraat fietst ziet een monumentaal straatje met liefst 22 rijksmonumenten. Eén van de laatste vervallen huizen wordt momenteel onder handen genomen. Volgens de bouwvakkers moet het pand op nummer 68 in december klaar zijn. Het heeft nog 18de-eeuws metselwerk en bestaat uit twee etages met een plat dak. Op oude foto’s is te zien hoe de top was afgezet met gewone trottoirtegels. De derde verdieping moet wegens bouwvalligheid zijn gesloopt.
Omdat historische huizen in de binnenstad van oorsprong allemaal een bekroning hebben is behalve een hele etage ook de geveltop verdwenen. Geveltoppen en bouwfragmenten verdwenen nogal eens uit de stad, maar het toenmalige Gemeentelijk Bureau Monumentzorg heeft een hele reeks geveltoppen opgeslagen en daarvan zijn de meesten weer herplaatst.
In het nieuwe ontwerp komt de derde verdieping van Laurierstraat 68 weer terug. Zo te zien wordt het afgewerkt met een gewone houten lijst. Dit zou echter een ideale plek zijn om één van de acht resterende geveltoppen te herplaatsen. Een klok- of halsgevel zou hier goed passen en herplaatsing levert bovendien een mooie aanvulling in het bestaande monumentale rijtje op. Bij aspirant kopers met voldoende budget om een etage in hartje Jordaan te kunnen kopen, zullen de vier luxe appartementen het straks goed doen. Met een bekroning in de vorm van een geveltop krijgt het pand een meerwaarde en wordt de vernieling van de gevel in het verleden hersteld. Het herplaatsen van zo’n geveltop versterkt het totaalbeeld van de monumentale binnenstad. Zo sla je twee vliegen in één klap.

Bijschrift:
Dit historische huis is een ideale plek voor het herplaatsen van een bewaard gebleven geveltop.