Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 720
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 5 oktober 2016    

De Foeliedwarsstraat is een rustig straatje in wat ooit een levendige buurt moet zijn geweest. Op de stoep vlak voor huisnummer 40 zitten twee jongens met een blik bier in de hand. Zo op het oog was het een krakershol met de toepasselijke naam ‘De Klozet’. De gevel zit onder de graffiti en het pand ziet er uitgewoond uit.
De tijd dat delen van de stad verpauperd waren en hele huizenblokken moesten worden afgebroken of gerenoveerd, behoort grotendeels tot het verleden. We hebben er onder meer de memorabele uitspraak ‘in gelul kun je niet wonen’ van voormalig wethouder Jan Schaefer aan overgehouden.
Sanering en krotopruiming werd destijds zowel in het centrum als in de wijken buiten de Singelgracht door bestuurders bij voorkeur vertaald naar cityvorming en verkeersdoorbraken. Voor hij de politiek inging was Schaefer zelf als buurtactivist al actief bij het verhinderen van grootschalige sloop van de Pijp. Actievoerders hebben samen met monumentenzorgers veel afbraak weten te voorkomen.
Helaas is het in de binnenstad niet gelukt om sloop van bijvoorbeeld delen van de Nieuwmarktbuurt of verderop in de oude Jodenbuurt te verhinderen. Want daar ligt de Foeliedwarsstraat, die in de jaren zestig in tweeën werd gehakt voor de aanleg van de Valkenburgerstraat. Het werd een botte, respectloze aantasting van het toenmalige stadsbeeld. Na zo’n rigoureuze ingreep moet de wond snel worden geheeld, anders ligt verloedering op de loer. In het laatste geval is het meestal kiezen tussen sloop en nieuwbouw of een grondige renovatie als bijdrage tot instandhouding van het stadsgezicht.
Stadsherstel Amsterdam N.V. kiest altijd voor de laatste optie en heeft Foeliedwarsstraat 40-52 van de sloop gered. Er lagen plannen van woningstichting De Key om de kavels voor nieuwbouw te verkopen. Niet iedereen was blij daar blij mee. Een verslechterde economie bracht de oplossing, want voor de Key werd het plan onrendabel en schoof het door naar Stadsherstel. De pandjes aan de Foeliedwarsstraat worden binnenkort opgeknapt en figureren nog niet in ‘Amsterdamse krotten – 60 jaar Stadsherstel’. Deze gratis toegankelijke tentoonstelling in de Amstelkerk op Amstelveld 10, laat tot eind oktober een selectie van de 600 panden van Stadsherstel zien. Van krot tot gerestaureerd monument. Krotten zijn net als rotte kiezen in een gebit. Herstel kost een lieve duit, maar het resultaat mag er zijn. De ‘Onbewoonbaar verklaarde woning’ gaat nog eens tot het verleden behoren.