Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 719
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 28 september 2016  

We zijn erg gewend op de kant naar het water te kijken en niet er vanaf. Behalve een paar bootjesfanaten zijn het toch vooral toeristen die de stad vanaf het water bekijken. Jammer dat onze stad geen vaporetti kent. Deze razend populaire waterbussen bevaren een netwerk van zo’n 30 lijnen in en rond Venetië. Waar bij ons de tram dienst doet als openbaar vervoermiddel, hebben ze daar een gemotoriseerde boot. Wanneer varen we hier voor een redelijke prijs met het GVB veilig en milieuvriendelijk door de Keizersgracht?
Vreemd eigenlijk dat we grachten zijn gaan zien als twee rijen statige, antieke huizen met een kade ervoor en veel nat ertussen. Lange tijd was het namelijk andersom en werd er gedacht vanuit het water. Vervang grachten door het woord waterwegen en het is duidelijk waar ze voor zijn bestemd. Het water maakte deel uit van de openbare ruimte. De bedenkers van dit omvangrijke stelsel van waterwegen hadden het in de 17de eeuw ook zo bedoeld.
Geleidelijk keerde de blik zich echter richting straat. Een groot aantal grachten is in het verleden gedempt om plaats te maken voor het moderne autoverkeer. Het is niet eens zo lang geleden dat er plannen lagen om onder meer Singel, Kloveniersburgwal en Geldersekade dicht te gooien voor het aanleggen van een verkeersroute. Om van deze unieke waterstad een landstad te maken is niet gelukt, maar het was kantje boord.
Maar ja, liefst 25% van de oppervlakte van Amsterdam wordt nog steeds ingenomen door water. Toch wordt het nauwelijks gebruikt, terwijl transport over water bij uitstek het middel is om het (vracht)verkeer op straat terug te dringen. De toegenomen drukte in de stad dwingt simpelweg tot maatregelen en vraagt om een frisse blik op het water als deel van de infrastructuur.
Alsof het zo moet zijn, wordt plots een omvangrijk, wetenschappelijk project gelanceerd onder de innovatief klinkende naam Roboat. Dit zelfsturende vaartuig lijkt het ei van Columbus. Een robotboot is  de manier om in de toekomst mens en goederen over het water te vervoeren in ons Venetië van het Noorden.
Zo is de cirkel rond en wordt het water als deel van de openbare ruimte herontdekt. Roboat wordt een Amsterdamse versie van de vaporetto met oneindig meer mogelijkheden. Het zal toch niet zo zijn dat we straks vanaf de brug moeten toezien hoe verkeer op het water steeds meer dichtslibt?