Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 717
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 14 september 2016  

Er zijn er die beweren dat Amsterdam nooit groot zou zijn geworden als het ‘Mirakel van Amsterdam’ niet zou hebben plaatsgevonden. Amsterdam ‘Mirakelstad’, net wat u zegt. Het fenomeen trok destijds veel bedevaartgangers en daar herinnert de jaarlijkse Stille Omgang in maart nog aan. Op de plaats waar deze miraculeuze gebeurtenis zou hebben plaatsgevonden – ergens tussen Kalverstraat, Rokin, Wijde en Enge Kapelsteeg - werd een kapel gesticht. Deze Nieuwezijds Kapel of Kapel ter Heilige Stede stond tot 1908 aan het Rokin. Het was toen al een bouwval en het kerkbestuur besloot tot sloop over te gaan om er een nieuwe kapel neer te zetten. Aldus geschiedde, maar niet zonder delen van de gesloopte, gebeeldhouwde kolommen op te slaan. Vele jaren later kwam monumentengoeroe Geurt Brinkgreve met het idee om daar één kolom uit samen te stellen en te repareren. Het werk werd gedaan door beeldhouwer Hans ‘t Mannetje en sinds 1988 stond de Mirakelkolom voor de Wijde Kapelsteeg aan het Rokin, maar moest in 2001 wijken voor de aanleg van de Noord/Zuidlijn.
Anderen beweren dat Amsterdam zich opmaakt voor een nieuwe bloeiperiode. Aanleg van de NZ-lijn en herinrichting van het Rokin staan dan zeker symbool voor de bijbehorende groeipijnen? Ooit liep langs het Rokin het laatste stukje van de Amstel, nu zijn de contouren zichtbaar van het kolossale, toekomstige metrostation Rokin. Ondergronds liggen op 20 meter diepte twee solide tunnels klaar voor gebruik, bovengronds is het een en al bouwactiviteit. De ooit zo voorname winkelstraat ligt er al jaren afwachtend bij, maar er gloort hoop. Scheltema en NRC hoofdkantoor durfden het aan zich tussen bouwputten te vestigen. De klappers komen nog, want Marks & Spencer en het Canadese Hudson’s Bay strijken ook neer aan de Neskant. Dan kan het Rokin iets van haar allure terugkrijgen en wordt het geen verlengde van het Damrak.
Intussen ligt de Mirakelzuil in het westelijk havengebied stevig ingepakt te wachten op herplaatsing. Het is een curieus object, beetje de Hollandse versie van een totempaal met niet meer dan cultuurhistorische betekenis. Vooruit, deelnemers aan de Stille Omgang zullen er een emotionele waarde aan toekennen. In 2017 wordt de Mirakelzuil ter hoogte van Brasserie Beems op nummer 74 teruggezet. Waar destijds de Nieuwezijds Kapel was gevestigd, zit tegenwoordig de Amsterdam Dungeon. In deze hedendaagse versie van het ouderwetse spookhuis op de kermis is het Mirakel nooit ver weg.

Bijschrift bij de foto: De Mirakelzuil ligt zorgvuldig ingepakt te wachten op herplaatsing.