Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 709
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 20 juli 2016  

Amsterdam is de grachtenstad bij uitstek, maar het wordt wel eens vergeten dat bruggen er een belangrijk onderdeel van zijn. Schrijver Kees Fens had dat goed begrepen, want volgens hem nodigen bruggen over de grachten zelfs uit tot gemijmer. Licht over de leuning hangen, een beetje turen in het water maakt volgens hem ‘het hoofd de vrijheid tot kleine gedachten’. Laat de stad zich nou in de gelukkige positie bevinden, dat ze er flink wat van heeft. Het huidige aantal bedraagt 1.680 en geen stad in de wereld die ons op dit gebied evenaart.
De Torensluis uit 1648 is de oudste brug. Oorspronkelijk was het deel van een slotgracht rond de stad en is nog steeds in originele staat. Vermoedelijk is de Magere Brug uit 1670 de meest geliefde brug. Officieel schijnt deze ophaalbrug Kerkstraatbrug te heten, maar Amsterdammers hebben destijds anders beslist.
Hoe beeldbepalend ze ook zijn, in de loop der tijd zijn er heel wat bruggen verdwenen. Met het dempen van grachten in de tweede helft van de negentiende eeuw zijn er tientallen gesloopt. Bovendien zijn hoge, monumentale bruggen vaak vervangen door lage exemplaren, omwille van de elektrische tram. Hetzelfde gebeurde in de twintigste eeuw en dan was het om verkeerstechnische – lees: de auto - redenen.
Tegenwoordig ligt het anders en worden bruggen gezien als volwaardig deel van de gebouwde omgeving. Dat blijkt uit het feit dat 72 van de 240 bruggen binnen de Singelgracht op de gemeentelijke monumentenlijst staan. Nu wil het geval dat alle bruggen in Amsterdam weliswaar genummerd zijn, maar slechts een klein gedeelte heeft een officiële naam. Daar wil de gemeente verandering in brengen en ze daagt Amsterdammers uit om voor de 1.334 naamloze bruggen een naam te bedenken. Voorgesteld wordt om zoveel mogelijk te putten uit de lijst met bekende Amsterdammers uit heden en verleden. Niet onaardig om in de binnenstad te kiezen voor namen van hen die van betekenis zijn geweest voor wat nu werelderfgoed heet. Maar toch, bestaande brugnamen als de Kattenslootbrug, de Melkmeisjesbrug, Latjesbrug of het Makelaarsbruggetje verwijzen misschien naar iets triviaals uit het  verleden, ze spreken wel tot de verbeelding. Dus liever niet enkel een lijst met Amsterdamse coryfeeën leegtrekken, maar ook graag ruimte voor andere suggesties. Natuurlijk mag een ‘Brug zonder Naam’ niet ontbreken.  

Bijschrift bij de foto:
Er is geen stad in de wereld die zoveel bruggen telt als Amsterdam.