Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 689
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 2 maart 2016    

Ontelbaar zijn de keren dat de chroniqueur van oud-Amsterdam is gevraagd waar het ‘red light district’ is.  Zelf woont hij aan de goede kant van de Oudezijds Achterburgwal, op korte afstand van die halve vierkante kilometer waar ‘het verhevene en het verderfelijke, het vrome en het vieze’ samenkomt.
De Wallen zijn al lang een bron van inspiratie, door de jaren heen is er flink wat over geschreven en gepubliceerd. Aan die lange lijst kan de kersverse uitgave ‘Aan de Amsterdamse Wallen’ met prachtige foto’s van Marjan van de Veen-van Rijk (Uitgeverij Boom, € 29,90) worden toegevoegd. Het kloeke boek met 384 pagina’s besteedt ruimschoots aandacht aan de lange en controversiële geschiedenis van de ‘Walletjes’, één van de best bewaarde binnensteden ter wereld en publieksmagneet met internationale reputatie.
De Wallen is voor de één onmisbaar en voor de ander een doorn in het oog. Godsdienst en seks staan al eeuwenlang op gespannen voet, maar op die plek zijn ze een innig verbond aangegaan. Gemakshalve wordt nog wel eens vergeten dat naast de bevallig kijkende dames in de etalages veel monumentale pracht is te zien. De Wallen biedt monumentenliefhebbers een keur aan rijksmonumenten, een staalkaart van de Amsterdamse gevelrijkdom.
Een publicatie over het leven op de Wallen gaat natuurlijk niet zonder kruidige verhalen en anekdotes. Zoals dat van Henk de Vries, die aanvankelijk seksartikelen op de Oudezijds Voorburgwal 90 verkocht. Als een klant hem vraagt naar seksblaadjes met beesten en kinderen is hij er op slag helemaal klaar mee. Die kerel wordt de winkel uitgezet en als de groothandel zijn voorraad niet wil terugnemen, flikkert Henk de hele handel in de gracht. Hij begon er een koffietentje, waar ook wiet werd verkocht. Het mocht geen ‘koffiehuis’ heten en dus noemt Henk het een ‘coffeeshop’. Op het moment dat de eigenaar van een zaak op het Rusland vraagt of hij de naam ‘coffeeshop’ ook mag gebruiken, is er sprake van een concept. De ‘coffeeshop’ is inmiddels een wereldwijd begrip. In het indrukwekkende boek met 36 hoofdstukken onder redactie van Herman Vuijsje wordt het ruige stukje stad liefdevol beschreven maar, gezien de uitwassen van de laatste jaren, prikt het de illusie van ‘warme buurt’ terecht door. Met project 1012 heeft de gemeente een ontwikkeling in gang gezet, die zich nog verder zal gaan uitkristalliseren. De tijd zal leren hoe de Wallen er in de toekomst uit gaan zien.  

Bijschrift bij de foto:
De Oude Kerk neemt een centrale plaats in op de wereldberoemde Wallen.