Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 684
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 27 januari 2016     

Sinds kort is het Marineterrein aan de Kattenburgerstraat voor het grootste deel openbaar toegankelijk. Historische grond, dat mag gezegd worden, want hier werden oorlogsschepen gebouwd door de Admiraliteit van Amsterdam, de latere Marine. Toen de bereikbaarheid voor grote schepen steeds verder afnam, werd de werf in 1915 gesloten. Het monumentale poortgebouw met de oude toegangspoort is één van de weinig overgebleven 17de-eeuwse bouwwerken van het terrein. Voordat hij begon te schilderen blijkt zelfs Vincent van Gogh in 1877  in één van de gebouwen te hebben gebivakkeerd. Helaas is de lange buitenmuur de komende zes maanden ontsierd door een grove houten constructie waarop billboards met fotoprojecten onder de naam ‘The Wall of Life’. Het maakt deel uit van het cultureel programma ‘Europe by People’ van het hier neergestreken EU-circus. Dat had best wat subtieler gekund en gewoon op het terrein zelf, want nergens in de binnenstad  is zoveel ruimte als daar. Decennia lang is het een ‘militair terrein in functie’ geweest en praktisch afgesloten van de gewone mensenwereld. De enclave is omringd door water en het lijkt alsof het rumoer van de stad door datzelfde water wordt verzacht. Er hangt een aangename rust en er is een magnifiek uitzicht op het historische centrum en het voortrazende verkeer. Amsterdam is zich in al die jaren blijven ontwikkelen en de tijd heeft aan de overkant duidelijk niet stil gestaan. Dat is te zien aan een hele reeks beeldbepalende gebouwen zoals NEMO, het voormalig Scheepvaarthuis (nu het Amrath Hotel), Victoria Hotel, Centraal Station, Openbare Bilbiotheek Amsterdam, het Conservatorium en de Piet Heinkade met het Muziekgebouw aan ’t IJ. Het terrein is nog steeds eigendom van het rijk, maar die gaat het ontwikkelen in samenwerking met de stad Amsterdam. Waarschijnlijk verdwijnt een groot deel van de weinig opzienbarende gebouwen. Pension Homeland is momenteel de eerste horecagelegenheid en daar zal het niet bij blijven. Er komen ook woningen en een park met een open haven. Een pas aangelegd fietspad leidt met wat scherpe bochten van de Kattenburgerstraat naar de tijdelijke brug over de Dijksgracht. Daarmee is het terrein alvast wat meer met de stad verbonden. Er staat hier van alles te gebeuren. Hopelijk zal het in de toekomst iets van dat verstilde karakter behouden. 

Bijschrift bij de foto: Vanaf het voormalig Marineterrein is er een magnifiek uitzicht op het historische centrum.