Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 670
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 14 oktober 2015  

Mogelijk is het de lezers en lezeressen ontgaan, maar burgemeester mr Eberhard van der Laan heeft kenbaar gemaakt nog een tweede ambtstermijn te ambiëren. De populaire burgervader mag met zijn gezin nog zes jaar langer wonen in de patriciërswoning aan Herengracht 502, sinds 1927 de officiële residentie. Dit fraaie dubbele huis werd gebouwd in 1671-1672 in opdracht van de stoffen- en ijzerwarenkoopman Paulus Godin. Er is een vermoeden dat het ontwerp van Adriaan Dortsman is of tenminste in diens stijl. Onder leiding van Abraham van der Hart werd het in 1791 grondig verbouwd, waarbij de huidige gevel bijna geheel van zijn hand is. Het is niet zo gek dat Van der Laan nog een poosje wil blijven. Hij is populair, de stad groeit en bloeit. Hoogtepunt in zijn tweede ambtstermijn wordt ongetwijfeld de opening van de Noord/Zuidlijn. Zowel onder als boven de grond wordt er flink gewerkt om op tijd klaar te zijn. Hopelijk wordt het met de Rode Loper ook nog wat. De binnenstad ligt er momenteel goed bij en dat is wel eens anders geweest. Gemakshalve wordt vaak vergeten dat door monumentenliefhebbers decennialang is geïnvesteerd in het redden en opknappen van historische panden. Tijd heeft in het voordeel gewerkt van al die betrokkenen, want monumentenzorg is langzaam maar zeker ingedaald in het bewustzijn van stadsbestuurders. De onschatbare waarde wordt ingezien, helaas heeft dat niet geleid tot een grotere betrokkenheid bij de monumentenwereld. Gelukkig wel tot plaatsing op de UNESCO werelderfgoedlijst en met die status wordt alom goeie sier gemaakt. Als waardering zou het mooi zijn als monumentenzorg vanaf de komende ambtsperiode onder de burgemeester wordt geplaatst. Monumentenzorg zou aan prestige winnen en niet worden gehinderd door een teveel aan ambtelijke rompslomp. Het zou de chroniqueur van oud-Amsterdam wat waard zijn als Van der Laan dan meer belangstelling zou opbrengen voor de monumentenwereld en zijn gezicht er wat vaker liet zien. De binnenstad is door jarenlange zorg en aandacht een publiekstrekker van de eerste orde geworden. Waar ooit gestreden moest worden tegen verval, is het nu leefbaarheid voor de bewoners dat hoge prioriteit gaat krijgen. Op dat gebied valt er genoeg te doen. Van fietshinder, veiligheid of een hotelstop tot het voorkomen van pretparkisering. Balans wordt hét toverwoord voor de komende jaren.  

Bijschrift:
Op deze foto uit het boek ‘Grachtenhuizen’ is burgemeester Van der Laan te zien in één van de stijlkamers van Herengracht 502. Met veel dank aan fotograaf Arjan Bronkhorst.