Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 660
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 3 juni 2015        

Sinds het ontstaan in de zeventiende eeuw is de grachtengordel één van de meest geliefde plekjes om te wonen. De prijzen zijn er naar, maar behalve het plezier hebben eigenaren ook de zorg. Ze bewonen het meest waardevolle deel van de stad en dat schept verplichtingen. Echter zonder hun betrokkenheid zou de stad lang niet zo aantrekkelijk zijn. Nogal wat panden zijn in het verleden als kantoor gebruikt en daar werd vooral pragmatisch mee omgesprongen, zoniet slordig. Veel huidige  eigenaren moesten daar bij aankoop doorheen trachten te kijken. Om zo’n huis weer in de oude staat terug te brengen geeft een hoop gedoe en vraagt vooral doorzettingsvermogen. Schrijver Jacob Cats noteerde in de zeventiende eeuw al: ‘Die een jonck wyf heeft en een oudt huys, heeft werck genoegh’. Dit gaat voor veel van de zo geliefde grachtenpanden op. De tijd dat monumentale details verdwenen achter gipsplaat of systeemplafonds is gelukkig voorbij, maar voor er tegenwoordig iets gedaan kan worden, bekijkt monumentenzorg met argusogen de plannen. Vervolgens nemen aannemers en werklui de eerste tijd bezit van een pand. Eigenaren moeten er vaak  heel wat voor over hebben. Kopzorgen genoeg! Ruimtevaarder Wubbo Ockels bewoonde tot aan zijn dood in 2014 een appartement aan de Keizersgracht 274 en zocht in het kader van de viering 400 jaar grachten naar mogelijkheden om historische panden te verduurzamen. Denk aan isolatie en zonnepanelen. Geen eenvoudige opgave, maar Ockels kreeg al snel medewerking van grote bedrijven en instellingen, elk met hun eigen kennis en expertise. Zo stelde Stadsherstel Amsterdam N.V een aantal panden ter beschikking aan de Nieuwe Prinsengracht 43-53 die als testcase konden dienen. Bijzonder dat deze gerenommeerde instelling met zoveel ervaring op het gebied van restauratie direct zo’n vernieuwend initiatief omarmd. ‘De Groene Grachten’, werd de naam van het adviesbureau dat Ockels met een aantal jonge mensen heeft opgezet om zijn plannen te realiseren. Het bureau werkt samen met eigenaren om historische panden duurzamer te maken. Onlangs maakte bureau Monumentenzorg en Archeologie bekend dat op tweederde van gebouwen in de binnenstad zonnepanelen mogelijk zijn. Zo krijgt het behoud van de historische binnenstad voor de verdere toekomst nog meer kans van slagen! Op naar een verduurzaamd werelderfgoed?

Bijschrift bij de foto:
Het verduurzamen van historische panden krijgt steeds meer aandacht. Bureau Monumentenzorg en Archeologie  maakte onlangs bekend dat op tweederde van gebouwen in de binnenstad zonnepanelen mogelijk zijn. Een belangrijk monument met een prachtig interieur en een hedendaagse keurtuin is Keizersgracht 173.