Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 655
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 29 april 2015    

Amsterdam lag er in de zestiger jaren bij als een vermoeide schone, haar mooie jaren leken voorbij. Met de historische binnenstad werd in die tijd vrij nonchalant omgesprongen. Aandacht voor de verborgen schoonheid was er in die dagen nauwelijks. De grachtengordel was (nog) niet erkend als een groots stedebouwkundig masterplan en monumentenzorg stond nog in de kinderschoenen. Intussen wordt de economische waarde van de historische binnenstad wel ingezien, maar monumentenzorg is nog steeds een portefeuille waar niet elke wethouder zich bij thuisvoelt.
De binnenstad werd in de zestiger jaren dus een beetje aan haar lot overgelaten. Grachtenpanden waren vaak voor een prikkie te koop. In de huizen zelf verdwenen bijzondere details nogal eens achter schrootjes of werden verstopt onder systeemplafonds om pas decennia later weer tevoorschijn te komen. Andere delen van de binnenstad ontkwamen ternauwernood aan sloop en city-vorming door megalomane politici. Plannen om de Jordaan te af te breken zijn niet gerealiseerd, het was een dubbeltje op z’n kant. Helaas moesten de Nieuwmarktbuurt en de Weesperstraat er voor de aanleg van de eerste metrolijn wel aan geloven. In dat ietwat ingedutte Amsterdam bloeiden de bloempjes van het opkomende ‘Magisch Centrum Amsterdam’ op. Een legertje wonderlijke figuren trok de stad in om met happenings de boel op te schudden en Amsterdam kon haar anarchistische inborst weer eens tonen, opgevrolijkt met ludieke, provocerende optredens. Eerst was er Provo en in de zeventiger jaren volgden de Kabouters om met hun ideeën de wereld te veroveren. En wie was er bij? De fotograaf Cor Jaring! Als er wat passeerde had Jaring zijn camera paraat. Deze vriendelijk, bescheiden man die opgroeide op één van de drie Oostelijke Eilanden, te weten Wittenburg, heeft ongemerkt een belangrijk stuk geschiedenis van de stad vastgelegd. Dat maakt zijn archief zo bijzonder. Tegenwoordig staat elke gebeurtenis binnen luttele seconden op het internet, maar de fotograaf was in die tijd nog echt een verslaggever. Toen het speelse actievoeren plaatsmaakte voor verharding verdween Jaring naar de achtergrond. De tentoonstelling in het Stadsarchief  Amsterdam, Vijzelstraat 32 laat tot 12 juli beelden uit Jaring’s Magisch Centrum zien. Tot 23 juni is in Huis Marseille, Keizersgracht 401 ander werk van hem te zien. Lekker even terug in de tijd!