Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 652
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 15 april 2015    

Als we aan het eind van de Utrechtsestraat ter hoogte van de Utrechtsedwarsstraat gaan staan en de blik richten op de Nederlandsche Bank, geeft dat een goede vergelijking met de hier afgebeelde prent uit 1783. Rechts is café Oosterling, Utrechtsestraat 140 te zien. Over de Achtergracht ligt een klapbrug en daarachter begint het huidige Frederiksplein met de toenmalige Utrechtsepoort. In een tijd dat er zoveel wordt gesproken over toenemende drukte in de binnenstad, is het hier doorgaans tamelijk rustig. Hoe zou dat komen? Er zijn 26 pleinen in de oude stad, waarvan een aantal veel bezoekers trekt, zoals Spui, Amstelveld, Haarlemmerplein en Noordermarkt. Deze pleinen zijn leger, schoner, ruimtelijker en autovrij gemaakt. Ze hebben sfeer, de inrichting past bij de oude stad en zijn dus een succes. Rembrandtplein, Leidseplein en ook het Frederiksplein hebben dat een stuk minder. Monumentenzorgers vinden de inrichting van  het Rembrandtplein een gemiste kans en over het Leidseplein zijn we nog lang niet uitgepraat. Ondertussen ligt het Frederiksplein er wat stilletjes bij. In een ver verleden was er op dit enorme plein flink wat reuring met een varkens-, schapen- en kalvermarkt en zelfs een oefenplaats voor de schutterij. In 1859 is de Utrechtsepoort afgebroken en de Achtergracht is in 1870 gedempt om vervolgens Falckstraat te gaan heten. Op het vrijgemaakte plein werd in 1864 het Paleis voor Volksvlijt neergezet, een schepping van Cornelis Outshoorn. Waar de avond daarvoor nog een revue was opgevoerd, brak op 18 april 1929 brand uit en liet een ruïne achter. In 1968 verrees het ultramoderne gebouw van de Nederlandsche Bank en werd het plein door een weg in tweeën gehakt. Mede door de inrichting werd het een tamelijk karakterloos geheel. Zouden medewerkers van de bank hun twaalfuurtje er wel eens opeten? Nog net geen hoofdpijndossier zoals het Leidseplein, maar het wordt ook hier tijd voor een kwaliteitsimpuls. Laten ontwerpers een voorbeeld nemen aan het Haarlemmerplein voor de herinrichting. Maar laat het niet 40 jaar op zich wachten met het genoemde plein. Een ruim en overzichtelijk plein met een (biologische) markt plus wat terrasjes is een garantie voor een nieuwe hotspot. Als laatste de Falckstraat weer opengraven en een parkeergarage onder het plein. Kat in ’t bakkie!  

Bijschrift bij de illustratie:
Deze gravure uit 1783 toont het gezicht op de Utrechtsepoort, waar tegenwoordig het Frederiksplein ligt.