Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 651
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 8 april 2015  

Hoofdpijndossiers, ook de monumentenwereld kent ze. Een mooi voorbeeld is het geruchtmakende Spuistraat 199 – het zogenaamde Slangenpand -  dat de afgelopen weken volop in het nieuws is geweest. Het 18de-eeuwse monumentenpand met een 19de-eeuwse bepleistering is op 6 maart 1983 gekraakt, terwijl de politie het druk had met de voetbalwedstrijd Ajax-PSV. Het Slangenpand maakt deel uit van de Tabakspanden - genoemd naar de voormalige eigenaar Hendrik Tabak – en onlangs zijn de krakers er na 32 jaar gesteggel en politiek getreuzel dan eindelijk uitgezet. De gemeente Amsterdam zag de Tabakspanden als onderdeel van de opwaardering van postcodegebied 1012 en wilde ze opknappen. Nieuwe eigenaar woonstichting De Key had als eis gesteld dat de panden leeg zouden worden opgeleverd. Gemeentelijke molens draaien langzaam, dus hiermee werd niet bepaald haast gemaakt. De Key stapte naar de rechter en kreeg gelijk. Pas na 32(!) jaar kon nu dan eindelijk worden overgegaan tot ontruiming. Het werd een ouderwets slagveld met rellen, ME-ers en brandstichting. Los van de enorme (financiële) schade zijn er gelukkig geen ernstige ongelukken gebeurd. Het akkefietje heeft ongetwijfeld een flinke duit gekost, waar de belastingbetaler voor mag opdraaien. Het hoofdpijndossier lijkt hiermee te worden gesloten, maar zorgde toch nog voor een kleine toegift, namelijk de muurschildering op de voorgevel. In twee fasen werd deze in 1994 en 1999 door kunstenares Patries van Elsen op de gevel aangebracht en GroenLinks pleitte onlangs voor het behoud ervan. Monumentenzorg houdt niet in dat monumentale panden van muurschilderingen worden voorzien. Als schoonheidsregels voor de binnenstad zo omzeild zouden worden, kan de Welstandscommissie beter meteen opgeheven worden. De muurschildering moet er dus vanaf! De kop van de slang staat op een paneel en De Key heeft toegezegd dit onderdeel zorgvudig te verwijderen en elders onder te brengen. Een ‘zoete’ herinnering aan het eind van het krakerstijdperk? In de Spuistraat komen 69 koopwoningen, diverse bedrijfsruimtes en een parkeergarage. Is het geen aardig idee om meteen de in 1867 gedempte gracht inclusief de oorspronkelijke naam Nieuwezijds Achterburgwal in ere te herstellen? Water is tenslotte een essentieel onderdeel van dit museale werelderfgoed. Er kan zo gezellig in worden rondgevaren met op jaarbasis maar liefst drie miljoen honderdduizend gasten voor zo’n rondvaart.

Bijschrift bij de foto:
Ondanks de vrij recente ontruiming van een groot aantal panden in de Spuistraat blijft dit gedeelte van de oude stad in de monumentenwereld een hoofdpijndosier. Een beperkt aantal mensen wil de hedendaagse muurschildering van Spuistraat 199 handhaven. Het merendeel van de monumentenwereld wil dat de muurschildering verwijderd gaat worden en dat de monumentale 19de-euwse bepleistering weer zichtbaar wordt in deze werelderfgoedstad.