Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 650
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 1 april 2015  

Sinds graffiti eind jaren zeventig vanuit New York onze mooie hoofdstad bereikte, is het niet meer weg te denken. Net als wildplakken hoort het tot één van de grootste ergernissen van Amsterdammers, een akelige vorm van vandalisme. In de Spuistraat deden krakers er nog een schepje bovenop. Het stuk straat ter hoogte van de Slangenpanden is grotendeels van ‘graffitikunst’ voorzien. De Spuistraat ging in de volksmond Spuitstraat heten. Of had dat soms met het andere spuiten te maken? Eén van de oudste kraakpanden van de stad is vrij recent door een uitspraak van de rechter ontruimd, waarna eigenaar Woonstichting De Key in april 2015 gaat starten met een totale restauratie. Het zou een einde van een tijdperk kunnen zijn van het ongelimiteerd aanbrengen van graffiti. Het komt meestal niet verder dan het zetten van ‘tags’, een soort handtekening. Zoals de geurvlag van honden, gaat het ook bij deze vorm van graffiti. Eén begint en al snel volgen er meer. Daar zijn in de historische binnenstad talloze voorbeelden van te zien en de oude stad is te bijzonder om vol geklad te worden, al helemaal niet op monumenten. Meteen weghalen dus! Amsterdammers zouden wel wat meer alert mogen zijn, maar bij de gemeente zou het ook een hogere prioriteit moeten hebben. Een stadsbestuur hoort daarbij de regie te voeren en geeft het goede voorbeeld. Ooit was het Waterlooplein de plek waar spuitbussen werden verkocht, maar tegenwoordig kan het bijna overal. De optie om de verkoop aan banden te leggen is met de handel via internet al achterhaald. Behalve alle benodigdheden, worden via websites complete handleidingen over het aanbrengen van graffiti verkocht. Mogelijk helpt het heffen van flinke accijns op spuitbussen en een verbod op verkoop aan jongeren onder de 18 jaar. Leer jonge mensen op school dat het onderspuiten van de publieke ruimte óók een vorm van vervuiling is en niet langer ‘vet of cool’. Misschien een mooie voorlichtingstaak voor een aantal vrijwilligers? Het verwijderen van graffiti hoort toch gewoon bij de Landelijke Opschoondag?