Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 633
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 19 november 2014  

Heeft de lezer enig idee waar de hier afgebeelde foto is gemaakt? Het is één van die sfeervolle beelden, gemaakt door schilder en fotograaf George Hendrik Breitner (1857-1923). Hij gebruikte ze om er op zijn atelier schilderijen van te maken, een feit dat pas jaren na zijn dood duidelijk werd. Hier is de Oudezijds Achterburgwal in zuidelijke richting afgebeeld, al zijn er niet veel mensen die het kunnen thuisbrengen. Wie er vandaag de dag zou gaan kijken, waant zich toch een beetje in het wonderschone Venetië. Het begint ermee dat slechts twee paaltjes ervoor zorgen dat dit stukje Oudezijds Achterburgwal zowel auto- als parkeervrij is gemaakt. Het succes van het miraculeuze Venetië is dat er geen enkele auto rondrijdt, het is het domein van wandelaars.
Links op de foto zien we de achterkant van de historische huizen aan de Zeedijk, waar ze in het water staan. De opname is destijds gemaakt op een brug genaamd ‘Vredenburgerbrug’ en meer naar rechts – op  de foto niet meer te zien – loopt de Vredenburgersteeg van Oudezijds Achter- naar Oudezijds Voorburgwal. Het verlengde van dit steegje – op z’n Italiaans ‘calle’ - is de Spooksteeg die loopt naar de Zeedijk. Weliswaar zijn de handkarren van straat verdwenen, maar zelfs de chroniqueur van het Venetië van Noorden was verbaasd dat er in al die jaren eigenlijk nauwelijks iets is veranderd. Vrachtauto’s mogen tussen 7.00 en 11.00 ’s ochtends dit stukje gracht de bedrijven – vooral horeca – bevoorraden, maar dan moet het klaar zijn. Restaurant Mata Hari op Oudezijds Achterburgwal 22 heeft zelfs een terras aan het water. Hoe Venetiaans kan Amsterdam zijn? De discussie over het autovrij maken van de oude, beschermde stad is praktisch geheel verstomd, toch zou het verblijfsklimaat aangenamer worden als het particuliere autoverkeer zich elders manifesteert, maar niet in de stad van de Venetiaanse grachten. Breitner gaf Amsterdam in zijn werk een eigen sfeer en karakter. Gelukkig is het nog tot 1 februari van het volgend jaar te bewonderen in het Stadsarchief Amsterdam, Vijzelstraat 32. Het is de chroniqueur van historische schilderijen niet bekend of Breitner ooit een bezoek heeft gebracht aan Venetië, maar waarschijnlijk had hij genoeg aan Amsterdam. 

Bijschrift bij de foto: Op deze historische foto uit 1894-1898 van George Hendrik Breitner is het begin van de Oudezijds Achterburgwal te zien in zuidelijke richting.