Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 621
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 13 augustus 2014

Ouder worden heeft als voordeel dat allerlei veranderingen in de directe omgeving met eigen ogen steeds helderder kunnen worden waargenomen. Veranderingsprocessen zijn niet altijd even leuk, maar onvermijdelijk en in de stad altijd bijzonder goed waarneembaar. Halverwege de jaren zeventig lag bijvoorbeeld de Amsterdamse binnenstad er nogal vervallen bij. De Jordaan bijvoorbeeld was nog maar net aan de sloop ontkomen en veel van haar oorspronkelijke bewoners waren bezig te vertrekken naar Almere, Lelystad en Purmerend. Veel aandacht ging destijds naar de sloop van de Nieuwmarkt, waar goede woningen moesten plaatsmaken voor de aanleg van de metro. De grachtengordel kende helaas nogal wat bouwvallen, een grachtenpand was in die tijd zelfs voor een schappelijke prijs te koop. Het was een tijd waarin slechts weinigen de moeite namen om mensen te informeren over de schoonheid die de stad wel degelijk in zich droeg en de noodzaak daar met zijn allen zorg voor te dragen. De chroniqueur dook in dat gat en begon in 1975 als stadsgids om in bijna 40 jaar zo’n 500.000 mensen rond te leiden en te laten zien waarom de monumentale binnenstad met zijn bijzondere kwaliteiten uiteindelijk werelderfgoed is geworden. Er is intussen nogal wat veranderd. De oude stad heeft er nog nooit zo goed bij gelegen. Het in de markt zetten van Amsterdam is meer dan geslaagd, het toerisme heeft zich sterk ontwikkeld en lijkt onbeperkt. Waar bijvoorbeeld destijds een enkele groep op het Oudekerksplein stond, zijn dat er tegenwoordig meer dan tien, soms wel twintig. De belangstelling voor de monumentale binnenstad nam over de gehele linie toe en daarmee ook het aanbod van gidsen en rondleidingen. Momenteel worden groepen in diverse talen - bovendien vaak gratis - rondgeleid. Helaas gaat het verhaal van de meeste niet gekwalificeerde gidsen niet veel verder dan wat globale informatie, aangevuld met anekdotes. Eigenlijk zou het beroep van stadsgids beschermd moeten zijn, zoals dat in Italië het geval is. Mensen weten dan met wie ze op stap gaan en wat ze kunnen verwachten. De monumentale binnenstad heeft de erkenning gekregen die het verdient en vaart er letterlijk wel bij. Misschien is het de hoogste tijd ook eens gediplomeerde stadsgidsen te gaan opleiden?

Bijschrift bij foto: Sinds 1975 heeft de chroniqueur van het jongste werelderfgoed rondleidingen verzorgd door de oude stad voor allerlei organisaties. Op de foto genomen op de Kloveniersburgwal is een groep deelnemers te zien in het kader van het Grachtenfestival.