Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 612
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 4 juni 2014

Vorige week liet de chroniqueur de lezer kennismaken met één van zijn vele mantra’s. Deze week wordt: ‘leven en laten leven’ eraan toegevoegd. Amsterdam is altijd een vrijhaven geweest van onafhankelijke geesten, vervolgde gelovigen en mensen met een andere sexuele geaardheid. Naar schatting is tien procent van de bevolking homosexueel. Vooral jonge homomannen en lesbische vrouwen komen op grote schaal naar de grote stad, waar het iets gemakkelijker blijkt om jezelf te zijn dan in de provincie. Niet voor niets bevindt het oudste homocafé zich dan ook in Amsterdam. Café ’t Mandje – niemand weet waarom het zo heet – is te vinden op Zeedijk 63. Het legendarische café werd sinds 1927 gerund door de lesbische Bet van Beeren (1902-1967) en was één van de eerste cafés, waar de bezoekers hun geaardheid niet hoefden te verbergen. De markante Bet hield van motorrijden en scheurde graag door de stad gehuld in een leren jas met of zonder een nieuwe vlam achterop. In het café golden strikte regels – ze hield bijvoorbeeld niet van zoenende stelletjes - maar daar werd altijd op Koninginnedag - 30 april - van afgeweken. Ze is in 1967 overleden, waarna haar jongere zus Greet de zaak voortzette. De Zeedijk werd echter een gure plek o.a. vanwege de drugshandel en de zaak werd gesloten. Tijdens de Gay Games in 1998 deed Greet de zaak een week lang open als eerbetoon aan haar zus. Toen het café in 2007 permanent werd heropend is een deel van het café-interieur dat niet meer bruikbaar was, verhuisd naar het Amsterdam Museum en daar gereconstrueerd. Boven de oude bar hangt nu een monitor waar bezoekers kunnen kijken en luisteren naar verhalen van Greet. Boven het café was de woning van Bet en die is in 2012 als een soort stijlkamer ingericht. Voor 2 euro kan de museumwoning bezichtigd worden, als het café is geopend. Bijna alle meubels, koperen vazen en poppen zijn nog aanwezig.
Het legendarische café is nu in handen van Diana van Laar, een nicht van Bet van Beeren, die het samen met acht medewerkers runt. Eén van hen, Robert van den Brink (49), leidde de chroniqueur rond in dit historische café. Samen namen we er nog één op de plek waar ieder zijn waardeoordelen kan laten varen.

Bijschrift: Het oudste homocafé van Amsterdam is ’t Mandje op Zeedijk 63.