Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 610
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 21 mei 2014

Bij de naam Waldorf Astoria denken veel mensen direct aan het vijfsterren hotel aan Park Avenue in New York. Dat is een beleving voor de happy few. Als onderdeel van het Hiltonconcern heeft Waldorf Astoria nu ook een vestiging in booming Amsterdam. Het omvat zeven historische grachtenpanden, Herengracht 542 tot en met 556 – ooit was bank Mees & Hoppe er gevestigd – die een aaneengesloten rij vormen tussen, zeg maar Utrechtsestraat en Reguliersgracht. Na zes jaar plannen maken en een bouwperiode van anderhalf jaar is het hotel zonder feestelijkheden geopend op 1 mei jl. Het luxe verblijf beschikt hier over 93 kamers. Bovendien bezit het een aantal keurtuinen, waar geen horeca mag plaatsvinden. Al veel nieuwsgierige Amsterdammers zijn door hotelmanager Roberto Payer rondgeleid tijdens Open Monumentendagen, maar toen was het eindresultaat nog lang niet zichtbaar. De chroniqueur trok zijn beste colbert uit de kast en ging op uitnodiging naar een rondleiding voor pers en genodigden. Vol verwachting werd de hoofdingang op Herengracht 548 betreden. Dit stadspaleisje uit 1744 werd destijds gebouwd in opdracht van Henrik Hooft en Susanne Hasselaer. De entree van het hotel is al bijzonder vanwege het goed bewaard gebleven trappenhuis, dat een ontwerp zou zijn van toenmalig hofdecorateur Daniël Marot (1663-1752). Ook nu deed de uiterst charmante en gastvrije – het blijft een echte Italiaan - Roberto Payer de rondleiding. Op een aantal locaties in het hotel mocht even gekeken worden: de luxe Brentano Suite van 135(!)m2, de Peacock Alley, dit is de pauwenlaan om te zien en gezien te worden, een Spa met zwembad, balzalen, vergaderzalen en een sfeervolle Vault bar. Wat anders verwacht eenieder van een merk als Waldorf Astoria dan topniveau? Van interieur, personeel, horeca tot bloemwerk en kleding van het personeel, bijna alles ademt kwaliteit. Bijzonder is het feit dat een groot deel van de lampen is gemaakt in Murano, de belangrijkste glasstad ter wereld op een eiland vlak bij het wonderschone Venetië. De lezer mag het best weten. De chroniqueur werd er een beetje stil van. Als de hele transformatie van bankgebouw tot vijfsterren hotel in een cijfer moet worden uitgedrukt, dan is het een 9,9. Want trouwe lezers begrijpen dat een 10 slechts is voorbehouden aan God en tegenwoordig natuurlijk ook aan Allah.    

Bijschrift bij de foto: 
Een aanwinst van de hoogste orde voor oud-Amsterdam is de opening van Waldorf Astoria Amsterdam, een hotel gevestigd in zeven historische grachtenhuizen aan Herengracht 542 tot en met 556, zeg maar tussen de Utrechtsestraat en de Reguliersgracht.