Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 570
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 17 juli 2013  

De langste gracht van oud-Amsterdam is de Singelgracht, tevens grens van het beschermde stadsgezicht en het huidige werelderfgoed. De meeste Amsterdammers kennen deze voornamelijk van de namen van de kades: Nassaukade, Stadhouderskade en Mauritskade. Het Singel en de Singelgracht worden dan ook nogal eens met elkaar verward. De Prinsengracht zal dat niet snel overkomen.
Met de aanleg van deze gracht – waarvan de nummering begint bij de Brouwersgracht en tot de Amstel oploopt tot 1.131 - werd in 1613 begonnen en is genoemd naar de Prins van Oranje. Weliswaar is er veel veranderd in de loop der jaren, maar het volkse, bedrijvige karakter van de gracht – in het eerste gedeelte grenzend aan de Jordaan – is gebleven. Tot op de dag van vandaag is het een levendige, bruisende gracht waar, gezien het groot aantal pakhuizen, in het verleden ook altijd flink werd gewerkt. Er werden kleinere huizen gebouwd dan op de twee pronkgrachten, Keizers- en Herengracht.
Monumenten zijn er langs de gracht genoeg te zien. De Prinsengracht is bijvoorbeeld de enige hoofdgracht waar vier hofjes zijn te vinden, drie monumentale kerken en tal van historische huizen. Het Anne Frankhuis uit 1635 met het achterhuis uit 1740 op nummer 263 kan, door de enorme toeloop, al helemaal niet over het hoofd worden gezien. Met een Grachtenfestival, de Canal Parade en de talloze activiteiten op en langs deze gracht wordt het uitbundige karakter nog maar eens bevestigd. Al rond 1625 was bijvoorbeeld achter een bier- en wijnhuis op Prinsengracht 340 de eerste publieke doolhof gevestigd. Deze Oude Doolhof  was een ‘dwaaltuin’ met groene hagen, beelden en een waterpartij. Pret voor het hele gezin, maar gesloten in 1862. Het ingangspoortje bevindt zich nog steeds tussen Prinsengracht 336 en 338. De zomerwandeling voert de chroniqueur op zaterdag 27 juli – u raadt het al – langs monumenten aan de Prinsengracht. De wandeling duurt twee uur, kost 10 euro en er wordt om 11.00 gestart op de Herenmarkt. Opgeven kan zowel telefonisch (020-6222213) als per e-mail (hanstulleners@zonnet.nl). Waarschijnlijk zijn we nog iets te vroeg om na afloop bij café De Twee Zwaantjes een bakkie te doen?  

Bijschrift bij de foto:
In februari 2012 kon er nog worden geschaatst op de Prinsengracht. Is er nog volkser vermaak denkbaar dan ijspret?