Voor Stadsblad de Echo schreef Hans meer dan 10 jaar een wekelijkse column met als titel 'Amsterdam omsingeld'. Belangrijk voor een monumentenkenner als Hans is dat de feiten kloppen en dus werd het stuk altijd grondig herlezen voor het naar de redactie ging. Er zitten er een aantal tussen waar hij trots op is, zoals het stuk over het terugvinden van een marmeren fontein, die was verdwenen uit een huis aan het Singel. Het fonteintje bleek te zijn gekocht door een nietsvermoedende restaurateur. Na een oproep in ‘Amsterdam omsingeld’ kon het weer op zijn oorspronkelijke plek worden opgehangen. De samenwerking met Stadsblad de Echo werd helaas gestopt, maar een groot deel van de columns is hier terug te lezen. Eind 2017 is Hans gevraagd om een bijdrage te leveren aan de Binnenkrant. Deze wijkkrant verschijnt vier maal per jaar en zijn column is getiteld ‘Thuis in d’Oude Stadt’.

Amsterdam omsingeld 541
Gepubliceerd in Stadsblad de Echo van 27 december 2012

Zijn we in deze donkere dagen niet allemaal op zoek naar een beetje liefde, warmte, gezelligheid, maar vooral licht? Het lijkt alsof het Amsterdam Light Festival in het leven is geroepen om speciaal in die behoefte te voorzien. Het idee is overgewaaid uit Australië, waar de stad Sydney er een half miljoen bezoekers mee trok. Start van het festival was de feeëriek verlichte botenparade door de Prinsengracht, die al zo’n 150.000 bezoekers trok. Tijdens de eigenlijke illuminade – een begrip dat nog niet bestond, maar dat de wandelroute tussen Amstel en Oosterdok weergeeft - zijn 18 spectaculaire lichtsculpturen van internationale kunstenaars te zien. De chroniqueur en met hem nog meer enthousiaste en nieuwsgierige mensen hebben de route op een rustige zondagavond gelopen. Het licht gaat om vijf uur aan en om tien uur weer uit en op een prettige loopafstand volgen de lichtkunstwerken elkaar op. Kinderen mee, want zo’n tocht langs de reeks inventieve, soms geniale objecten is ook voor hen reuze spannend. De rode lichtjes – niet die van de Wallen - die de route markeren zijn heel behulpzaam en mocht de bezoeker alsnog verdwalen, dan zijn er gidsen in lichtgevende pakken, behulpzaam bij het aangeven van de looprichting. Het begint meteen goed bij het Stadhuis/Muziektheater, waar een zwevend object van Janet Echelman is te zien dat tegelijk kleurig, ook een beetje mysterieus is. De tocht voert via de Hermitage Amsterdam (speciaal voor de kinderen), de Hortus, het Wertheimpark, de Plantage Parklaan – hèt moment om in de kantine van de korfbalvereniging Swift een drankje of kop erwtensoep te nemen – Schippersgracht, Scheepvaartmuseum om dan de lange trap naar het dak van het NEMO – met een leuk, speels object – te nemen en via de loopbrug van het Oosterdok weer terug te keren. Wat bijzonder om zomaar door een donkere Hortus te kunnen lopen en de lichtbloem van Titia Ex te zien die van kleur verschiet als bezoekers er langs lopen en wat is het Wertheimpark een spannende locatie, waar beelden ‘als het ware zijn geland’ in het verder donkere park. Ook heel bijzonder is het Scheepvaartmuseum waarop een lichtprojectie, aangevuld met muziek en geluidsfragmenten, een heel verhaal wordt verteld. Een wandeling van ruim een uur en in de tussentijd loopt u door een klein lichtmuseum, waar niet op de uitvoering lijkt te zijn bezuinigd om bezoekers te laten zien wat er met licht wel niet mogelijk is - gratis toegankelijk tot 20 januari 2013. Moe, maar voldaan ging de chroniqueur weer op huis aan.

Bijschrift bij de foto:  Het Amsterdam Light Festival laat o.a. 18 lichtsculpturen van internationale kunstenaars zien. Vóór de Hermitage Amsterdam bevindt zich een groot ei, dat constant van licht verandert en waar onder door kan worden gelopen.